Türkiye’nin en ağır yüklerinden biri faili meçhul cinayetlerdir. Bu dosyalar yalnızca hukuk meselesi değil, aynı zamanda tarih ve vicdanın da hesabıdır. Bugün Adalet Bakanı Akın Gürlek’in önünde duran görev, işte bu yükü taşımaktır. “Ucu nereye varırsa varsın” sözü, eğer gerçek bir iradeyle desteklenirse, halkın vicdanında yeni bir kapı aralayabilir.
Doğan Öz’den Abdi İpekçi’ye, Uğur Mumcu’dan Musa Anter’e… Bu ülkenin en parlak kalemleri, en cesur hukukçuları ve en vicdanlı siyasetçileri karanlık pusulara kurban gitti. Hrant Dink’in İstanbul’da, Tahir Elçi’nin Diyarbakır’da yere düşürülen sesleri hâlâ kulaklarımızda. Her biri, aydınlatılmamış bir dosya olarak değil; halkın hafızasında kapanmamış bir yara olarak duruyor.
Kimi zaman tetikçi bulundu ama arkasındaki odaklar gizlendi. Kimi zaman “kaza” ya da “intihar” denilerek dosyalar kapatıldı. Eşref Bitlis’in uçağı düştüğünde “buzlanma” denildi; yıllar sonra sabotaj ihtimali yeniden gündeme geldi. Adnan Kahveci’nin şüpheli trafik kazası, Turgut Özal’ın ani ölümü, Muhsin Yazıcıoğlu’nun helikopter faciası… Hepsinde aynı soru: Gerçekler neden gün yüzüne çıkamadı? Ya mühendislerimiz, fizikçilerimiz, teknisyenlerimiz? Bu bir kabus!
Bugün Adalet Bakanı’nın önünde duran görev, yalnızca geçmişin dosyalarını açmak değil; geleceğin adaletini kurmaktır. Faili meçhuller aydınlatılırsa, yalnızca mahkeme salonları değil, halkın vicdanı da özgürleşecektir. Bu topraklarda adaletin sesi yükselirse, kaybettiğimiz güzel insanlara borcumuzu ödemeye bir adım daha yaklaşmış olacağız.
Türk ulusu, adaletin yolunu açanları bağrına basar. Çünkü adalet, yalnızca hukuk değil; aynı zamanda bir ulusun onurudur.
Ecz. Arif Yayla
